
ochrona przyrody
Wyspa Sitko
ornitologiczny raj
Taki odludny i bezpieczny dla ptaków skrawek ziemi, oddalony o około 400 m od brzegu jeziora, to prawdziwa gratka dla mew i rybitw. Szczególnie, że obecnie tego typu siedlisk w otaczającym nas krajobrazie jest bardzo niewiele. Z tak unikalnego hotelu na wodzie szybko skorzystały śmieszki (Chroicocephalus ridibundus), których kolonia lęgowa liczyła początkowo kilkadziesiąt par. Pierwotnie piaszczysta wyspa stopniowo zaczęła zarastać. Głównie pokrzywami, dla których olbrzymia ilość ptasich odchodów jest najlepszym nawozem.
Na takim azotowym podłożu rośliny rosną szybko i bujnie. Nie jest to jednak dobre dla ptaków, które potrzebują otwartej przestrzeni na założenie gniazd. Zarastająca wyspa szybko traci swoje ornitologiczne walory. Kolejnym zagrożeniem jest presja ze strony turystów, którzy licznie odwiedzają Jezioro Powidzkie, podpływają blisko wyspy, a nawet na nią wchodzą, płosząc gniazdujące tam ptaki i narażając pisklęta na stres a nawet śmierć. W ramach projektu „odtwarzania siedlisk do gniazdowania mew i rybitw” przetransportowaliśmy na wyspę 50 ton żwiru i każdego roku uzupełniamy kruszywo. Jednocześnie nasz zespół wykasza osiągające wysokość człowieka pokrzywy w celu utrzymania odkrytych piaszczystych i żwirowych płatów, na których ptaki zakładają gniazda. Wokół wyspy zlokalizowaliśmy także boje z informacjami o ptasiej ostoi, które mają zabezpieczyć wyspę przed penetracją i ingerencją ze strony człowieka. Nasze działania bardzo szybko przyniosły efekty – już w pierwszym roku po wykoszeniu roślinności i nawiezieniu kruszywa liczba gniazdujących śmieszek wzrosła z kilkudziesięciu do kilkuset par czyniąc Sitko jednym z czterech najważniejszych w Wielkopolsce stanowisk lęgowych tej mewy. Nie lada wydarzeniem było także odkrycie dwóch par lęgowych rzadkiej i niezwykle urodziwej mewy czarnogłowej (Ichthyaetus melanocephalus). Na wyspie pisklęta wychowały już także mewy białogłowe (Larus cachinnans), rybitwy rzeczne (Sterna hirundo), sieweczki rzeczne (Charadrius dubius) oraz głowienki (Aythya ferina) i czernice (Aythya fuligula).
Zobacz więcej
Bądź na bieżąco z naszymi działaniami
Odwiedź nasze profile w mediach społecznościowych:
